รุ่นเก๋าปักกิ่ง : ดื่มชามะลิ คือดื่ม “ความเป็นลูกผู้ชายแบบปักกิ่ง”
ถ้าจะจัดอันดับ “ห่วงโซ่การดูถูกกันเรื่องการดื่มชา” ของจีน เมืองที่ยืนอยู่บนสุดไม่ใช่เทือกเขาอู่อี๋ซาน ไม่ใช่แต้จิ๋ว แต่เป็นปักกิ่ง
ไม่ใช่เพราะชาของปักกิ่งดีกว่าใคร แต่เพราะคนปักกิ่งเชื่อว่าตัวเองดื่มชา “ถูกจริตที่สุด”
ถ้าคุณไปถามรุ่นเก๋า (老炮儿/เหลาพ่าวเอ๋อร์) ชาวปักกิ่งว่าดื่มชาอะไร เขาอาจแทบไม่เงยหน้ามองคุณด้วยซ้ำ
แล้วสวนกลับมาว่า :
| “ชามะลิ แล้วไง?”
ถ้าคุณกล้าบอกว่า “ชามะลิไม่นับเป็นชาจริง” เขาอาจลากคุณคุยตั้งแต่ถนนขายชาไปจนถึงวัดชานเมือง แล้วสรุปให้ฟังว่า :
| “ไอ้หนู ที่แกดื่มน่ะมันแค่น้ำใส่กลิ่นต่างหาก”
---
แล้วชามะลิขึ้นเป็นราชาได้อย่างไร?
🌼 ปักกิ่งไม่ได้ปลูกชา...
แต่คนปักกิ่งรุ่นเก่าๆกลับยอมรับเพียงชามะลิ
ไม่ใช่เพราะมันอร่อยกว่า
แต่เพราะน้ำในปักกิ่งสมัยก่อนมีความกระด้างสูง
มีกลิ่นด่างค่อนข้างแรง
ชาชนิดอื่นเมื่อนำมาชง มักจะออกขม ฝาด
และมีกลิ่นไม่พึงประสงค์
| มีเพียงกลิ่นหอมของดอกมะลิเท่านั้นที่สามารถกลบกลิ่นของน้ำได้
😭 ดังนั้น สำหรับคนปักกิ่ง...
การดื่มชาไม่ใช่การ “ชิมชา”
แต่เป็นการ “ปราบน้ำ”
คุณคิดว่ากำลังดื่มชาอยู่หรือ?
| จริง ๆ แล้วคุณกำลังดื่มประวัติศาสตร์แห่งการประนีประนอมกับคุณภาพน้ำของปักกิ่ง
---
ซื้อชาก็ต้องมีสำนัก
🏠 คนปักกิ่งรุ่นเก่าเวลาซื้อชามะลิ มักยอมรับเพียงสองร้านเท่านั้น...
* Zhang Yiyuan (张一元)
* Wu Yutai (吴裕泰)
ยี่ห้ออื่นหรือ? นั่นคือ “ชาของคนต่างถิ่น”
🧑🤝🧑 ถ้าคุณไปที่ร้านหลักของจางอี้หยวนในย่านต้าจ้าหลาน
จะเห็นคุณลุงต่อแถวกันอย่างเงียบ ๆ
พอถึงคิวตัวเองก็พูดเพียงประโยคเดียว :
| “เอาเกามั่ว (高末-ผงเศษชาดอกมะลิเกรดดี) ครึ่งชั่ง”
จ่ายเงินแล้วเดินออก
🚫 ไม่ชิม, ไม่ถามราคา, ไม่พูดมาก
นี่เรียกว่า :
| “จวี้ชี่” (局气)
ประมาณว่า :
| “มีสไตล์แบบลูกผู้ชาย รู้กันในหมู่คนกันเอง”
คนที่เข้าใจก็เข้าใจ
คนที่ไม่เข้าใจ...ก็ไม่ต้องถาม
---
วิธีดื่มก็มีธรรมเนียม
🌬️ คนปักกิ่งรุ่นเก๋าไม่ค่อยใช้กาน้ำชาหรือถ้วยกังฟูชา...
แต่ใช้ “ถ้วยสังกะสีเคลือบ” (搪瓷缸子)
วิธีชงก็ง่ายมาก :--
* ใส่ใบชา
* เทน้ำเดือด
* ปล่อยให้เข้มจนสีคล้ำ
🍷 เวลาดื่มต้องดื่มอึกใหญ่ ๆ
ไม่ใช่ค่อย ๆ จิบ ต้องดูดเสียงดัง
| “ซี้ดดด~”
แล้วซัดลงไปครึ่งแก้ว ตามด้วยเสียง
| “ฮ่าาาา...”
เช็ดปากหนึ่งที นี่เรียกว่า :
| “สะใจ!”
🍵 ถ้าคุณถือถ้วยเล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ จิบช้า ๆ
รุ่นใหญ่ปักกิ่งอาจเหลือบมองคุณแล้วพูดว่า :
| “นั่นเรียกดื่มชาหรือ?
| นั่นเรียกว่าเลียชาต่างหาก”
---
กฎที่โหดที่สุด : “เทชา = จบบทสนทนา”
สมัยก่อนถ้าเจ้าบ้านไม่อยากคุยกับคุณต่อแล้ว
ไม่จำเป็นต้องพูดว่าเชิญกลับ
เพียงแค่ยกแก้วขึ้น แล้วเทน้ำชาที่เหลือลงพื้น
อีกฝ่ายก็จะลุกขึ้นกลับทันที
ตรงไปตรงมายิ่งกว่าการไล่แขกเสียอีก
นี่ไม่ใช่ความเสียมารยาท
| แต่มันคือ “กติกา”
---
สุดท้ายแล้ว...
ถ้าคุณดูถูกชามะลิว่า “ไม่ใช่ชาของแท้”
คนปักกิ่งก็อาจดูถูกชาที่คุณดื่มว่าเป็นเพียง
| “น้ำต้มใบไม้”
เหมือนกัน
ไม่มีใครเหนือกว่าใคร
แต่ละพื้นที่ต่างใช้วิธีที่เรียบง่ายที่สุด
เพื่อดื่มชาที่ตัวเองมองว่า “มีศักดิ์ศรีที่สุด”
---
🎬 ตอนต่อไป...
《ชาวแต้จิ๋ว : ทั้งประเทศมีแค่พวกเรานี่แหละที่ดื่มชาเป็นเรื่องเป็นราว》 🍵😆
⚠️ หมายเหตุ: บทความนี้เป็นงานเขียนแนวขำขัน และเสียดสีวัฒนธรรมการดื่มชาของแต่ละภูมิภาคในจีน เพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีเจตนาดูถูกพื้นที่ใดจริง ๆ
เอกสารอ้างอิง:
1. 北京老炮儿: 茉莉花茶喝的是局气 : http://xhslink.com/o/5nmHvkWQxBZ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น