《ชาวอวิ๋นหนาน : คนดื่มชาผู่เอ๋อร์... ผู้มองข้ามชาทุกชนิดบนโลกใบนี้》
ชาวฮกเกี้ยนรู้สึกว่าชาคือ “ข้าวสาร” ที่ต้องมีติดบ้าน...
ชาวอวิ๋นหนานได้ยินเข้า ก็ทำเพียงแค่แกะ
ห่อชาแผ่นกลม “เหล่าบันจาง” รุ่นแรร์
ออกมาอย่างเงียบๆ
ใช้เข็มเลาะแซะเศษชาออกมาสองสามชิ้น
แล้วทำการชงดื่ม...
หลังจากจิบไปอึกหนึ่ง ถึงค่อยเอ่ยปากพูดนิ่งๆ ว่า :
| “ที่พวกคุณดื่มน่ะเขาเรียก 'เครื่องดื่ม'
| ส่วนของพวกผมนี่... ถึงจะเรียกว่า 'ชา' ของจริง”
---
ชาผู่เอ๋อร์ มันคือ “โบราณวัตถุที่ดื่มได้”
📌 คนอวิ๋นหนานดื่มผู่เอ๋อร์ เขาไม่ใช้คำว่า “ชง”
แต่เขาใช้คำว่า
| “แซะ” (撬)
เวลาถือชาแผ่นกลม (餅茶) ไว้ในมือ
ขั้นแรกต้องใช้เข็มแซะชาเลาะลวดลาย
ขั้นต่อไปต้องใช้มีดแซะชาค่อยๆ เล็มออก
ท่วงท่าพิถีพิถันราวกับกำลังกู้ระเบิด!
⏰ ถ้าคุณถามเขาว่า
| ทำไมต้องทำให้อะไรมันยุ่งยากปานนั้น?
เขาจะตอบคุณว่า :
| “นี่มันเหล่าบันจางปี 2005 เชียวนะ
| เก็บบ่มมาตั้ง 20 ปีแล้ว”
แปลเป็นภาษาคนง่ายๆ ก็คือ :
| ทุกอึกที่คุณดื่ม มันคือ “กาลเวลา” 📅
🍵 การดื่มชาของคนอวิ๋นหนานไม่ได้ดื่มเอาแค่รสชาติ
แต่เขาดื่มเอา...
| “อายุปีชา”
ถ้าคุณชวนเขาคุยเรื่อง...
| รสสัมผัสชุ่มคอ (回甘)
| น้ำลายสอ (生津)
เขาจะสวนคุณด้วยเรื่อง...
| “กระบวนพัฒนาการข้ามเวลา" (转化)
| “ระบบคลังแห้งกับคลังชื้น” (仓储)
ในขณะที่คุณคิดว่าตัวเองกำลังดื่มชาชั้นเลิศ
แต่ในสายตาเขา...
| คุณกำลังดื่มแค่น้ำต้มสุกธรรมดาๆ เท่านั้นเอง
---
ลัทธิแบ่งแยกขุนเขา วงการนี้ “ขิง” กันหนักกว่าเหยียนฉาเสียอีก
⛰️ ถ้าวงการชาเหยียนฉาฮกเกี้ยนมีชา...
* เนื้อวัว (牛肉)
* เนื้อหม้า (马肉)
วงการผู่เอ๋อร์ก็มี...
* เหล่าบันจาง (老班章)
* ปิงเต่า (冰岛)
* ซีกุย (昔归)
* ป๋อเหอถัง (薄荷塘)
เป็นสุดยอดขุนเขาชาดัง
ซึ่งแต่ละยอดเขาก็มี
| “กลุ่มแฟนคลับแฟนตาซี”
เป็นของตัวเองชนิดที่ไม่เผาผีกัน
❓ ถ้าคุณไปถามคนคอชาอวิ๋นหนานว่า...
| “ชาจากเขาไหนดีที่สุด?”
เขาจะย้อนถามคุณว่า :
| “แล้วคุณรักลูกคนไหนที่สุดล่ะ?”
❤️ แต่ในใจลึกๆ...
พวกเขามีห่วงโซ่การดูถูกกันที่รู้กันดีอยู่ว่า :
| เหล่าบันจาง > ปิงเต่า > ซีกุย > เขาอื่นๆ
* พวกดื่มเหล่าบันจางจะมองเหยียดพวกดื่มปิงเต่า
* พวกดื่มปิงเต่าก็มองว่าพวกดื่มซีกุย “ยังไม่เข้าถึงศาสตร์แห่งชา”
* ส่วนพวกดื่มซีกุยก็บลัฟกลับว่า ชาจากเขาอื่นๆ “ไม่มีเอกลักษณ์เอาซะเลย”
ในสายตาคนนอก...
มันก็แค่คนกลุ่มหนึ่งที่กำลัง
| “ตีกันเองในมุ้ง” ชัดๆ
---
การดื่มชาที่เหมือนกับการ “เปิดกล่องสุ่ม”
👽 วงการชาผู่เอ๋อร์ขึ้นชื่อมากในเรื่อง...
| “น้ำลึก-ความลึกลับซับซ้อน”
ลึกซึ้งจนกระทั่งคนอวิ๋นหนานเองก็
“รถคว่ำ” (โดนหลอก) อยู่บ่อยๆ
คุณคิดว่าคุณซื้อ
| “ชาต้นโบราณแท้ 100%”
แต่ดื่มเข้าไปรสชาติเหมือนชาไร่ปลูกพื้นราบธรรมดา
คุณคิดว่าได้
| “ชาเก่าเก็บ 10 ปี”
แต่แท้จริงแล้วเป็นชาเพิ่งทำใหม่เมื่อปีที่แล้วแต่เอามาอบสีให้ดูแก่!
❓ ดังนั้น เวลาคนวงการชาอวิ๋นหนานมาเจอกัน
สิ่งที่คุยกันจึงไม่ใช่
| “ช่วงนี้มีชาตัวไหนอร่อยบ้าง?”
แต่เป็น
| “ช่วงนี้แกโดนต้มตุ๋นเรื่องชามาบ้างรึเปล่าวะ?”
💰 ถ้าคนต่างถิ่นอยากจะก้าวขาเข้าสู่วงการผู่เอ๋อร์...
คนอวิ๋นหนานมักจะยื่นชาเกรดโข่วเหลียงฉาให้คุณก่อน
พร้อมบอกว่า :
| “คุณเอาไปดื่มลองเชิงสัก 3 เดือนก่อนเถอะ”
| “ถ้ายังสนใจอยู่ เดี๋ยวจะพาขึ้นเขาไปดูของจริง”
ไม่ใช่เป็นเพราะไม่อยากสอนนะ
แต่เขากลัวคุณจะหมดตัว
| จ่าย “ค่าเทอม” แพงเกินไป
ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าวงการต่างหาก
---
สุดท้ายแล้ว...
⏳ คุณอาจจะหมั่นไส้ว่าคนอวิ๋นหนานดื่มชา...
“ดูไสยศาสตร์ เล่นแร่แปรธาตุ และลึกลับเกินไป”
คนอวิ๋นหนานเขาก็เหยียดพวกคุณเหมือนกันแหละที่
| “ไม่เข้าใจคุณค่าของกาลเวลา”
✅ เอาเป็นว่ามนุษย์ในแต่ละพื้นที่...
ต่างก็คิดว่าสิ่งที่ตัวเองดื่มน่ะคือ
| “ชาที่แท้จริง”
ส่วนคนอื่นดื่มแค่
| “น้ำล้างแก้ว”
🚫 เลิกเถียงกันได้แล้ว...
คุณจะแซะชาแผ่นกลมของคุณก็แซะไป
ส่วนเขาจะชงชาก้อนรูปโถ่วฉาของเขาไป
วงการนี้มันลึกซึ้งเกินกว่าที่...
| จะมีใครดื่มแล้วเข้าใจทะลุปรุโปร่งได้หมดหรอกครับ!
---
🎬 ตอนต่อไป...
《เจียงเจ๋อฮู่ : ชาหลงจิ่งก่อนเช็งเม้ง คือเพดานสูงสุดของชาเขียว》🍵
⚠️ หมายเหตุ: บทความนี้เป็นงานเขียนแนวขำขัน และเสียดสีวัฒนธรรมการดื่มชาของแต่ละภูมิภาคในจีน เพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีเจตนาดูถูกพื้นที่ใดจริง ๆ
เอกสารอ้างอิง:
1. 云南人: 喝普洱的看不上一切 : http://xhslink.com/o/3pG1aD2icRn
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น